Wie is de persoon die op een dag dacht ‘Laat ik eens zeep gieten in een vorm die nog niet in de zeeprayon ligt.’ en ‘Muffin’ door zijn gedachten zag flitsen alvorens ‘Eureka’ uit te roepen?
Ik weet niet wie ge zijt maar ik heb wel een boodschap voor u: Ge had gewoon honger en hebt dat muffin-idee fout geïnterpreteerd!
En shame on you, Delhaize, om dit gedrocht als damesgeschenk in uwen feestfolder te promoten. Ik geef u 30 plus-punten om de muffin-zepen uit uw rekken te halen.
Monthly Archive for November, 2008
Dat het verkeer pas helemaal in de war raakt als een agent het probeert te regelen? Ik begrijp ook nooit of dat ge-vogue betekent dat ik mag doorrijden of net moet stoppen en slaag er telkens in de foute keuze te maken met extra gegesticuleer tot gevolg waar ik weerom geen touw aan vast kan knopen. Dus eigenlijk is de conclusie dat ik degene ben die voor de warboel zorgt terwijl dat niet echt het oorspronkelijke opzet was van dit stukje.
Dat u in de bedrijfslift smoelen trekt naar de spiegel omdat er misschien wel een camera achter steekt en u wil voorkomen dat het meneerke van security dat naar de monitor zit te staren, zich zou vervelen?
Volgens de weersvoorspellingen in De Morgen zou het vandaag een ‘wonderdag’ worden, weliswaar eentje met regen en temperaturen tot maximum 8° maar als er een wonder kan geschieden, hoor je mij niet klagen.
Bij het ochtendgloren lag ik dan ook al vol spanning onder mijn donsdeken te fantaseren over wat voor wonderbaarlijks deze dag voor mij in petto zou hebben.
Na wat gewerkt te hebben, trok ik naar het uz voor een onderzoek. Niets ernstigs, dankuwel, en hoe is het met uw gezondheid?
Voor je daar een dokter kan zien, moet je eerst langs de kassa passeren. Toen ik in een overvolle zaal richting kassa zeven liep omdat mijn nummertje op het scherm was gefloept, gleed ik pardoes uit en kwakte ik compleet onelegant neer waarbij ik in mijn val ook nog een stoel meesleurde. Van de minstens 30 paar ogen die dit gezien hadden, hoorde ik een paar bijhorende monden ‘oh mo sè’ en ‘nog goe da we in een klinieke zitten’ uitroepen. Ik zocht heel even naar een gat in de grond waar ik in kon kruipen maar zag er geen en hees me dan maar snel op een stoel aan kassa 7 terwijl ik de mantra ‘ik ben onzichtbaar, ik ben onzichtbaar’ in mijn hoofd bleef herhalen in de hoop dat de ogen die in mijn rug priemden mij niet langer zouden zien. Gelukkig was de vluchtdeur vlakbij en kon ik er vrij snel als een hazewind vandoor gaan. Met licht gezwollen en knalblauwe knie verscheen ik bij de dokter die me vertelde dat alles picobello is met mijn gezondheid.
Voorwaar een wonderbaarlijke dag.
Tante Annie wou graag weten wat er zoal in mijn sjakosj steekt, zodoende heb ik mijn trouwe metgezel leeggekieperd en van de inhoud een foto genomen. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik naast m’n handtas ook altijd een grote, bruine, stoffen tas meezeul die gevuld is met leesvoer, een flesje water, een paraplu en eten. Een mens moet al eens wachten, nietwaar, en dan vind ik in de bruine tas alles om mijn tijd aangenaam door te komen.
In de sjakosj vindt u (mocht u de toelating krijgen om erin te grabbelen maar daar kan u donder op zeggen):
- een gsm die ook dienst doet als uurwerk wegens geen nieuw exemplaar gekocht toen het laatste onding 8 jaar geleden de geest gaf.
- een dummy van de graphic trash novel ‘I love Paris’ van Maarten Vande Wiele waarvan ik de back cover vol zou moeten kriebelen met snedig gezwets (tegen valentijn in de boekhandel, allen daarheen!).
- visitekaartjes in een voorlopig nog vrij smetteloze, witte houder.
- een driehoekig portemonneetje ontworpen door Sabine Oosterlynck. De creatieve deerne heeft er zelfs eigenhandig nog een geluksmunt in gestopt die mij zowaar van alle kwaad moet behoeden.
- mijn bos sleutels waar sinds twee weken een sleutelhanger aan hangt die Cathérine en Helena, 2 dames die me na aan het hart liggen, speciaal voor mij uitgekozen hebben om mij van het nodige geluk te voorzien. Een mens zou zowaar beginnen denken dat de combinatie van portemonnee met geluksmunt en sleutelhanger met gelukspopje wel moet resulteren in het winnen van de Lotto.
- een lippenstift die mij van mijn gekloofde lippen af zou kunnen helpen mocht ik hem gebruiken.
- handschoenen die gekloofde vingers moeten voorkomen.
- een herbruikbare en tevens handig opvouwbare tas van Delhaize. Voor wie mij nog niet kent, er schuilt wel degelijk een groene bio-gans in mij.
- een notitieboekje van Weekend Knack dat bol staat van to do-lijstjes, dingen die ik niet mag vergeten, boeken die ik nog moet lezen, dvd-series die nog moeten bekeken worden alvorens ik er het loodje bij neerleg en een hoop onzin.
- een lepel van Turkish Airlines. Ik heb vaak honger en in onze cultuur is het niet aanvaard om eten met de hand naar de mond te brengen. En zeker niet als dat al wandelend op straat gebeurt. Niet dat al lepelend over straat lopen bij ons zo ingeburgerd is maar ik werk eraan.
- mijn agenda, een Bancontact ticket (dat meteen 5 andere verfrommelde exemplaren vertegenwoordigt), het hoesje van mijn Canon Ixus (het toestel zelf staat er niet op wegens in gebruik voor het nemen van deze foto), mijn portefeuille en een balpen.
- niet op de foto wegens weinig fotogeniek: een gebruikte stoffen zakdoek.
Wat mij betreft mogen deze dames de inhoud van hun handtas wereldkundig maken:
Ishku, Kelly, Controletoren en Ine, die mij 5 jaar geleden eens goed zou uitgelachen hebben mocht ik haar toen verteld hebben dat ze ooit een sjakosj (of iets wat daarvoor kan doorgaan) zou hebben.
Wil je liegen over je beroep? Neem dan iets wat binnen je mogelijkheden ligt. Als je niet kan spellen, dan is het misschien toch niet zo’n goed idee om je als ‘writter’ te profileren…
(gezien op couchsurfing.com)
- Ik ga morgen lunchen bij Henri.
- Vorige week heb ik daar zeebaars gegeten met een onwaarschijnlijk lekkere saus op basis van karnemelk en een vergeten groente.
- Welke groente?
- Aardpeer of pastinaak. ‘k Ben ‘t vergeten.
- On s’occuppe de vous?
- Pardon?
- Bent u bezet?
Als u van plan bent eens goed ruzie te maken maar echt niet kan bedenken welk bord of beeldje uit uw huisraad in aanmerking komt om aan diggelen geslagen te worden, dan neemt u op weg van uw werk naar huis toch gewoon iets mee uit de automaat?
U denkt er het uwe van